Voorjaar 1942 oefende een stel dames studenten aan de Academie voor Lichamelijke Opvoeding te Tilburg - wonende in de regio Sittard - onder leiding van Albert Sluijs - in Sittard geregeld voor allerlei spelen en atletiek ten dienste van hun opleiding.
Hieruit kwam de vraag naar voren om met een team te gaan korfballen of handballen. Korfbal viel af omdat het gemengd gespeeld moest worden èn het niet in R.K. verband werd gespeeld. Dus koos men voor handbal. Men kwam tot twee teams, die met en tegen elkaar speelden.
Het bestuur van de S.V. Sittardse Boys gaf toestemming om één keer per week op het hoofdveld te trainen. Omdat Albert Sluijs ook de atletiekafdeling van de Sittardse Boys trainde, ging men eigenlijk vanzelfsprekend spelen onder de naam Sittardse Boys.
Rond die tijd startte in Geleen dhr. Harrie Verhardt met een dameshandbalteam van de RKSV Wilskracht.
In september 1942 werd in de Baandert te Sittard de eerste dames handbalwedstrijd gespeeld tussen de Sittardse Boys en Wilskracht.

Daarnaast ontstond in 1943 vanuit de atletiekafdeling van de voetbalvereniging Sittard (V.V.S.) ook een afdeling dameshandbal. De oprichtingsvergadering van de afdeling dameshandbal A.V.S. (Atletiek Vereniging Sittard) vond, op initiatief van dhr. Jac. Engelen, plaats op 19 maart 1943. De eerste trainers waren dhrn. Helden en Chief Wauben.

Er volgden in de omgeving meer damesclubs, o.a. Caesar, Limbricht, D.V.O. en de Ster.
Dameshandbalverening D.V.O. (Door Vrienden Opgericht) werd - op initiatief van Roos Kurvers - opgericht in oktober 1946. Het bestuur van de voetbalvereniging D.V.O. gaf toestemming om te spelen op het voetbalveld aan de H. van Veldekestraat. De eerste trainer was dhr. Bolhof.

Men speelde onderlinge wedstrijden en de behoefte aan een competitie werd groot. Op 24 september 1946 werd dan ook de R.K. Limburgse Handbal Bond opgericht. De eerste competitie in 1946 werd gespeeld in 2 afdelingen:
afdeling 1: Sittardse Boys 1 - A.V.S. 1 - Wilskracht 1 en Caesar.
afdeling 2 : Sittardse Boys 2 - A.V.S. 2 - Wilskracht 2 - D.V.O. - Limbricht en de Ster.
A.V.S. werd de eerste Limburgse handbalkampioen. D.V.O. promoveerde naar de 1e afdeling en werd tevens winnaar van het Bondstoernooi in Lindenheuvel.

In de R.K. Handbalbond was het destijds niet toegestaan dat gehuwde dames deelnamen aan sportwedstrijden. Hierdoor kwam D.V.O. in de problemen. Er waren slechts 10 speelsters beschikbaar en dat was voor veldhandbal een onhaalbare kaart. Het toch laten meespelen van een getrouwde speelster leidde tot een protest van Kimbria en schorsing van het bestuur. Daardoor ging D.V.O. in het voorjaar van 1948 ter ziele. In 1949 werd door het echtpaar Devies-Kurvers opnieuw gestart met een groep jonge meisjes. Op 1 mei 1950 werd D.V.O. heropgericht, maar het duurde nog tot 1953 voordat de vereniging weer vaste voet aan de grond kreeg.

A.V.S. was intussen erg succesvol en werd drie maal landskampioen van de R.K. Handbalbond. De regel dat getrouwde dames niet meer mochten spelen, zorgde er voor dat ook A.V.S. aan kracht verloor. Ondanks de rivaliteit tussen de Sittardse Boys en A.V.S. gingen ook de dames handbalafdelingen - evenals de voetbalverengingen V.V.S. en Sittardse Boys - een fusie aan en ontstond in 1951 de H.C. Sittardia. Trainer werd Chief Wauben.
Ook de heren van Sittardse Boys, die in 1948 met handbal begonnen waren, maakten deel uit van de nieuwe club.
Johan van Nistelroy werd de eerste voorzitter van die fusieclub. Hij bleef dat tot 1958 toen de dames- en herenafdeling besloten zelfstandig verder te gaan. Van Nistelrooy werd voorzitter van de damesvereniging, terwijl Chief Wauben de eerste voorzitter van de herenvereniging werd.

De dames van de nieuwe club werden meteen Limburgs kampioen. In 1954 werd HC Sittardia in Hengelo landskampioen van de R.K. Bond.
In 1956 volgde de fusie tussen het R.K. Handbalbond en het Nederlands Handbal Verbond.
In 1958 besloten de dames- en herenafdeling van Sittardia zelfstandig verder te gaan. Van Nistelrooy werd voorzitter van de damesvereniging, terwijl Chief Wauben de eerste voorzitter werd van de herenclub.

De aanvankelijk rivaliteit tussen Sittardse Boys en A.V.S. ontstond in de jaren zestig en zeventig ook tussen Sittardia en D.V.O. en wel nadat beide verengingen zich hadden toegelegd op het zaalhandbal.
Het was D.V.O. dat als eerste de top van het Nederlandse zaalhandbal wist te bereiken. In 1966 werd het team ongeslagen kampioen in de district 1e klasse. Via de Overgangsklasse volgde er in 1969, onder trainer-coach Leo Reijnders, promotie naar de toenmalige Hoofdklasse.
Sittardia volgde enkele jaren later. In 1968 werd het team kampioen van de districts 1e klasse. In 1973 was promotie naar de Hoofdklasse een feit. Nellie Martens was speelster-trainster en Rinus van Erp coach. Na 2 seizoenen volgde degradatie, maar 2 jaar later wist het team weer te promoveren.

Eerdere gedachten in de richting van een fusie tussen beide Sittards dameshandbal-verenigingen bleven steeds in een vroegtijdig stadium steken. Niet onbegrijpelijk gelet op de sportieve onderlinge rivaliteit. In 1980 bleek de tijd er echter wel rijp voor te zijn en zo ontstond op 23 juni 1980 HV Sittardia-D.V.O. .

Na de fusie speelde Sittardia-D.V.O. tot 1984 in de Eredivisie. Na 2 seizoenen 1e divisie promoveerde men in 1986 weer, maar in 1988 volgde weer degradatie. Tot en met het seizoen 1998-1999 speelde Sittardia-D.V.O. in de 1e divisie, waarbij menig jaar om het kampioenschap werd meegestreden. Promotie zat er echter niet meer in.
In 1981 en in 1982 bereikte Sittardia-D.V.O. de finale van de landelijke bekercompetitie met als tegenstanders P.S.V. en Hellas. Helaas kon de beker beide keren niet gewonnen worden.
In augustus 1999 moest de vereniging een grote teleurstelling verwerken. Bij de start van de voorbereidingen op dat seizoen haakten plotseling een aantal speelsters af. Hierdoor kon de vereniging - op 1e divisieniveau - geen representatief team meer op de been brengen. Daarom werd besloten het team terug te trekken uit de 1e divisie. De ploég nam de plaats in van het 2e team in de 3e divisie, nu 1e klasse. Na enkele moeilijke jaren wordt nu weer vooruit gekeken. Vanuit de 1e klasse wordt met een nieuw team - waarin een belangrijke rol voor de eigen jeugd is weggelegd - gewerkt aan de toekomst, met als doel op termijn het verloren terrein weer in te lopen. Promotie naar de regioklasse na het seizoen 2002-2003 was daarvan een eerste resultaat.

Per 1 juli 2002 fuseerden de handbalverenigingen Sittardia-Heren en Sittardia-DVO (dames) tot één vereniging: HV Sittardia, waardoor er na 44 jaar weer sprake was van één Sittardse handbalvereniging.